Çocuklar doğuştan getirdiği özellikler ya da aile yapısı sebebiyle çeşitli davranışlara sahip olurlar. Çocuklar için yaşamlarının ilk 6 yılı kişilik gelişimi ve karakter özelliklerinin temelini oluşturması açısından önem arz etmektedir ve ileriki zamanlarda da bu dönemde kazanılan davranış kalıplarına göre hareket edilme ihtimalinin yüksek olduğu düşünülmektedir. Bu konuda yapılan çalışmalarda da bu dönemde sahip olunan davranış şekillerinin ileriki yaşlardaki tutumları, değer sistemlerini vb. etkilediği görülmektedir.
Çocuk, yetişkinlerin olumsuz tavırlarıyla karşı karşıya kaldığında ya da farklı sebeplerden dolayı var olan problemlerini çözemediğinde bu problemlerin çözümünü sonraki yıllara erteler. Bu şekilde de davranış problemleri ortaya çıkar. Okul öncesi dönemde ortaya çıkan problemlerin iyileştirilmesi ya da tam olarak ortaya çıkmadan önlenmesi için sorunun temeline inilmesi gerekmektedir. Fakat elbette çocuklar duygu ve düşüncelerini yetişkinler gibi anlamlandırıp ifade edemezler. Oyuncaklar aracılığıyla kendilerini ifade edip yaşadıkları çatışmaları, problemleri oyuna aktarırlar. Bu noktada oyun terapisti çocuklara iç dünyalarını yansıtabilecekleri, kabul gördükleri, güvenli ortamı yaratırlar. Oyun terapisinde ebeveynlerin de terapist ile iş birliği içerisinde olması oldukça önemlidir.